Overwegingen

En zoals gebruikelijk op mijn weblogs, hierbij nog een afsluitende post met overwegingen waar iemand misschien nog iets aan heeft

- Een hele tijd geleden deze vluchten geboekt, en dat bleek geen verkeerde keuze want goedkoper zijn de tickets zeker niet geworden. We vlogen heen met Continental via Houston en terug met United via Washington. De vluchten verliepen heel soepel, alles keurig op tijd, behalve wat vertraging op de terugweg vanwege Schiphol (we mochten niet voor 7uur in de ochtend landen). De vlucht naar Houston met Continental in een 767 was prima verzorgd, mooie plekken. De vlucht met United vanaf Washington was in een ‘kleine’ 757, wat ouder toestel. Wel hadden we veel beenruimte en stroom-aansluiting in de stoelen. Ook begreep ik van de medereizigers dat we onderweg flink wat turbulentie hadden. Ik had een slaappil en heb gelukkig de hele vlucht geslapen, vooral door de lekkere beenruimte vermoed ik !

- Het hotel deze vakantie op de Strip via Mobiel Reisadvies in Limburg (Nancy) geboekt, omdat ik zelf niet een goede prijs kon vinden … Nooit gedacht dat ik nog iets via een reisbureau zou boeken, maar weer een nieuwe ervaring dus ! Nancy, dank voor het prachtige Aria hotel tegen een mooie prijs ! De laatste nacht op Los Angeles Airport gelukkig voor een hele goede prijs op priceline kunnen regelen. Het Aria was geweldig mooi, al blijf ik persoonlijk net wat meer de voorkeur geven aan Wynn en Encore. Maar dat deed niets af aan deze ervaring hier, geweldig mooi ! Het Hilton LAX was een prima hotel, lekker dichtbij het vliegveld en prima kamers voor deze lage prijs.

- Natuurlijk wilden wij graag weer een grote Amerikaanse auto huren en zijn we dus weer voor een Fullsize SUV gegaan via Alamo; net als tijdens de zomervakantie werd dit een geweldige GMC Yukon (net een Chevy Tahoe); superauto en erg goed bevallen. Kan wel weer zeggen dat ook Alamo prima bevallen is, allemaal heel soepel, inleveren en ophalen ging overal razendsnel.

- We hebben heerlijk gegeten weer tijdens deze vakantie. Zowel bij de Outback (eerste en laatste avond), als bij diverse andere restaurantjes; allemaal goed bevallen en prima prijzen. De Texas de Brazil, Braziliaans steakhouse, is weer erg goed bevallen en de steak bij Del Frisco’s, een echt topsteakhouse, was subliem ! Het ontbijt bij Wynn was helemaal geweldig weer, voor $ 20 p.p. kan je hier zoveel lekkers eten, in een prachtige omgeving, dat is echt niet normaal. Dat moet je zeker niet elke dag doen hier ;-) ! Daarnaast natuurlijk weer lekker ijsjes op bij Dairy Queen, volgens mij elke dag …

- Als we iets veel gedaan hebben op deze trip, dan is het wel shoppen geweest ! We hebben beide Premium Outlets gezien, zijn in verschillende malls op de Strip geweest (Fashion Mall, Miracle Mile Shops, Caesars Palace Forum Shops en veel andere shops in de verschillende hotels) maar ook off Strip en onderweg in LA. De credit cards hebben afgelopen week flink moeten afkicken ;-) ! We hebben dus ook veel gekocht, heel veel zelfs, maar het was allemaal zo leuk en zo goed betaalbaar ;-) !

- Het weer is wisselend geweest; de eerste dagen overdag rond de 28 graden (maar in de vroege ochtend wel wat fris), maar later in de week richting de 20 graden (en dus nog frisser in de ochtend) tot zelfs regen op onze laatste dag in LA. De korte broeken die ik bij me had, heb ik uiteindelijk helemaal niet aan gehad, al had dat de eerste twee dagen best gekund.

Bedankt iedereen weer voor het meelezen en de vele leuke berichtjes die jullie hebben achtergelaten; dat is altijd weer erg leuk om te lezen. Voor deze week alweer bijna 8.000 hits en ongeveer iets van 6.000 hits in de week zelf, dat is dus best veel !

Inmiddels zijn we alweer een week thuis, is het lekker druk op kantoor (net zoals het tijdens de vakantie ook was …) en is de vakantie voorbij gevlogen (alhoewel nog wel vers in het geheugen natuurlijk) … Velen vroegen al of er alweer iets op de planning staat, en inderdaad, over 2 maanden (eerste week januari) zitten we alweer in het vliegtuig; we gaan dan een weekje samen (kinderen laten we lekker thuis) naar Miami/Orlando ! Daar zal ik ongetwijfeld wel weer een verslag van bijhouden. Als je je per email aanmeldt op deze blog, word je tegen die tijd ook weer op de hoogte gebracht van het nieuwe verslag !

Dag 7 – De terugreis

Gelukkig gisteravond gelijk in slaap gevallen, maar om 1uur door de wekker toch weer wakker en tot 2uur in conference call. Daarna lastig in slaap kunnen vallen, en de wekker stond al op 5uur. Yvonne zorgt dat alles weer netjes ingepakt zit en om 6uur zitten we in de ontbijtruimte van de lounge; lekker rustig en een heerlijk uitgebreide keuze. We praten nog even bij en om 6:15 zijn we weer in de kamer en halen onze koffers om uit te checken. Ik bel ook gelijk om de auto te laten voorrijden ($33 voor valet, wat een afzetters ….) en die komt er net aan als we met de koffers aan komen lopen.

Alles past net achter in de auto, dus dat is ruim voldoende voor dat kleine stukje naar het vliegveld. We zetten Pas en Yvonne af met de koffers bij Terminal 7 van United, en draaien dan om en rijden direct door naar Alamo. Ik zie dat de tank zo goed als leeg is (geeft al niet meer aan hoeveel miles nog te rijden zijn), dus perfect getimed ;-) ! Om 6:35 staan we bij Alamo en kunnen we de auto vooraan neerzetten, er komt iemand scannen, het bedrag van het contract komt er keurig uit en we kunnen direct de gereedstaande bus instappen die ons snel terugbrengt naar het vliegveld. Niets dan lof deze keer ook weer voor Alamo; heerlijke auto, prima service en mooie/nette prijs !

Uiteindelijk staan we om 6:45 weer bij de dames in de Vertrekhal. Daar kunnen we direct aan de self service balie plaatsnemen, maar krijgen direct een melding dat we door iemand geholpen moeten worden. We hebben wel onze vlucht om 7:40, dus het wordt wel wat krapper, maar er lijkt hier aangegeven te worden dat we om 7:55 vertrekken, dus dat geeft wat lucht. Uiteindelijk is iemand toch wel 15min bezig met onze tickets, vooral de vlucht vanaf Washington naar Amsterdam want dat is dan weer een Continental vlucht. Daar moeten dan uiteindelijk echte tickets aan gehecht worden weer; vreemd allemaal … ?

Goed, als we de tickets hebben, mogen we door de screening heen, en ondanks dat we in een priority lane zitten, gaat het toch ook hier verdraaid langzaam. Ik moet ook nog een review doen voordat we gaan vliegen, dus ik ga er als eerste door en loop dan gelijk naar onze gate, die natuurlijk achteraan blijkt te zitten. Op zich nog op tijd, 20minuten voor vertrek, maar het ziet er leeg uit. Ik kijk een beetje verbaasd om me heen, terwijl er ineens geroepen wordt of ik naar Washington moet; zo ja, dan moet ik nu gaan boarden, want ze gaan de gate sluiten !! Jemig, Yvonne, Pas en Ronald zijn er helemaal nog niet, maar gelukkig komen ze na een paar minuten aangerend, want ze waren zelfs omgeroepen … We lijken ook nog de upgrade naar business class gemist te hebben, omdat we zo laat zijn ? Nou ja, we zitten gelukkig ;-) !

Het vliegtuig is een grote 777, en de vlucht gaat maar 4uur en 15min duren, dat is razendsnel zeg. Voordat de deuren sluiten bel ik nog met kantoor om de review door te spreken en ik werk onderweg de weblog wat bij, terwijl Yvonne bijna alleen maar slaapt; daarna kijk ik nog de film Killer Elite, en dan is de vlucht alweer voorbij. Keurig rond 15:15 landen we op Washington Airport en al snel staan we alweer in de vertrekhal. Daar blijkt ons toestel 45min vertraging te hebben, omdat er niet voor 7uur geland mag worden op Schiphol. En alleen deze week is er maar 5uur tijdsverschil tussen de US en NL, en dus moet er later gevlogen worden. We besluiten richting de United Club lounge te gaan, die vlakbij de gate zit. Als we daar binnen zijn, blijkt het verschrikkelijk druk, dus Yvonne gaat met Pas en Ronald nog een rondje door de vertrekhal, gelijk wat Dunkin’ Donuts (voor Matt) en Auntie Anne’s pretzels (voor Denise) kopen. Ik wil de weblog online zetten en wat emails wegwerken.

Als ik alleen de lounge in loop, zie ik gelijk een plek met 5 vrije stoelen, dus die neem ik snel in. Als ik net zit, vraagt iemand of er 1 stoel vrij is; en dat is zo. Hij zegt ineens in het Nederlands dat ik hem bekend voorkom … ? Hm … Zijn gezicht doet me ook een belletje rinkelen … De vrouw van, euh .. Natasja ? En inderdaad, John, de vrouw van Natasja, die samen al sinds 2 jaar voor zijn werk in de omgeving van Washington wonen en waar ik de blog (zie hier: Our Lives Overseas) altijd van volg. Dat is wel heel erg toevallig, hij moet deze week in Nederland zijn voor zijn werk dus zit op dezelfde vlucht. We kletsen de hele tijd over vanalles en nog wat; maar vooral wonen en werken in de US. Na een uurtje kwamen Yvonne, Pas en Ronald ook erbij en daarn is John wat gaan eten en wilde ik net met de weblog van start gaan, toen bleek dat we al konden boarden. Dat hebben we dus maar gelijk gedaan en we hebben echt prachtige plekken, de eerste 3 stoelen na de business class, met verschrikkelijk veel beenruimte. En 1 stoel erachter.

Het vliegtuig is wel klein, met 3-3 opstelling en dus 1 gangpad. Daarnaast nog geen Economy Plus maar wel dus deze exit-rows die uitermate prettig zijn. Het toestel beschikt over een nieuw inflight entertainment systeem en heeft zelfs een aansluiting voor stroom onder de stoelen. We vertrekken uiteindelijk pas om 19:15, omdat er nog wat problemen waren met een passagier van wie de credit card niet goed gewerkt had !?!? Er werd ineens op het raampje van de deur geklopt, terwijl het personeel voor- en achterin stond; die ben ik dus gaan halen en ineens gaat de deur weer open. Volgens mij was dat niet de bedoeling, want die stewardess kreeg meerdere keren op haar kop, van purser en piloot, want zomaar de deur opendoen is geloof ik niet echt de bedoeling. Maar goed, uiteindelijk dan de lucht in, ik heb mijn stoel naar achteren gezet, oordopjes in, masker voor en ik heb geslapen (met slaappil) tot de landing werd ingezet ! Verder alles gemist, tot hevige turbulentie aan toe zelfs. De rest slaapt dus een stuk minder …

Net iets na 7:30 staan we aan de grond op Schiphol en kunnen we op pad naar de douane en koffers. De koffers laten wel even op zich wachten, en ik zie de hele tijd een groep van zeker 8 douaniers op controle staan, maar dat worden er na verloop van tijd steeds minder. Maar rond 8:15 komen de koffers eindelijk de band af en staat er 1 persoon bij de douane, die volledig de andere kant op kijkt en wij dus zo door kunnen lopen; deze keer waren we wel ruim over de € 435 p.p. dus toch lekker als je er doorheen bent. Joey stond al een tijdje te wachten, dus laden de auto in (en ook hier past het net) en zijn net na 9uur thuis ! We nemen afscheid van Pas en Ronald, was een heerlijke week en we hebben veel leuke dingen samen gedaan, veel gelachen en veel gezien. Dan naar binnen, waar Yvonne natuurlijk weer besprongen wordt door de honden; die zijn zo blij. Maar ook de kids, kleinkids en katten natuurlijk. Die worden nog blijer als de twee koffers open gaan en daar kado’s en kleding uitkomen. De belangrijkste zijn hieronder te zien (op veler verzoek) !

Twee Kardashian Khaos t-shirts (zo geweldig die voor Chloë en dat vond Denise het leukste wat ze gekregen had)

Nieuwe Guess jas, guess spijkerbroek en Uggs

Kerstjurkje (krijgt ze elk jaar en wil ze het liefst tot de Kerst al aanhouden) met nieuwe Uggs

Puma trainingspak en nieuwe Uggs

Nieuwe kleding voor Levi: Ralph Lauren winterjas, ‘natuurlijk’ Levi’s spijkerbroeken en riem, Guess/GAP/Tommy t-shirts

T-shirts/hestjes van Guess, Abercrombie, sjaal van Tommie, spijkerbroeken van Guess en Abercrombie

Luchtje ‘Angels’ van Victoria’s Secret voor Denise, inclusief de ‘angel wings’

Dus iedereen helemaal blij, de honden met hun ‘snoepjes’ en wij omdat iedereen zo blij mee was met alle aankopen. Voor de mannen hadden we nog een paar t-shirts met lange mouwen van Abercrombie. Mijn ouders zijn nog even langsgeweest om de iPad op te halen, die zijn ook helemaal blij. We zijn weer lekker thuis, ik hopelijk al flink bijgeslapen in het vliegtuig dus niet te veel last van een jetlag, Yvonne ligt al bijna de hele middag te slapen en ik heel de middag aan het werk ;-) ! Verschil moet er zijn. Binnenkort volgt natuurlijk nog de Epiloog en dan is het weer toewerken naar de volgende vakantie !

Dag 6 – Onderweg naar LA voor sightseeing en … shoppen ?!

En weer prima geslapen vannacht, alhoewel we toch rond 5:45 weer wakker zijn. Ik duik achter de laptop en ben de komende 1,5uur zoet met werken, en pers daarna nog even snel de weblog eruit. Het kan een onrustige dag worden, zie ik gebeuren. Yvonne pakt ondertussen de koffers in en het past allemaal, maar krapjes. Om precies 8uur zijn we klaar, net als Pas en Ronald die zelfs nog even een koffie beneden zijn gaan halen. We checken uit en alles is prima geregeld, geen resort fees e.d.. Top, goed geregeld, dank Nancy ! We zijn in ieder geval ERG tevreden over dit hotel ! Om 8:20 staan we bij valet parking waar we alles netjes in de auto krijgen en al snel zijn we dus op weg. Yvonne gaat rijden, zodat ik wat kan werken en conference calls kan doen, wanneer nodig. Maar eerst rijden we langs het Welcome to Las Vegas bord, waar we natuurlijk nog even op de foto moeten.

Daarna gaan we dus echt op weg voor een lange rit naar Los Angeles. Om 9:30 ga ik meerdere calls achter elkaar in die uiteindelijk ongeveer 3uur duren. Ondertussen zijn Yvonne, Pas en Ronald al bij de Tanger Outlets uitgestapt (armoedig en ze waren dus snel weer terug) en hebben we zo nu en dan flinke regenbuien onderweg. De weersverwachting voor LA is onverminderd slecht, dus we zullen wel zien. Als we in de buurt van LA komen, stopt Yvonne nog om met Pas en Ronald een Super Target in te gaan en een Petsmart; ik blijf wederom in de auto zitten om de calls te doen en krijg daar dus allemaal weinig van mee.

Als we nog een Mall willen bezoeken waar een Nordstrom is, google ik en vind een Westfield Mall in Santa Anita wat niet echt heel erg omrijden is. Ik zet ze af bij de Nordstrom en maak mijn call af. Dan ren ik door de regen naar binnen, naar de foodcourt want het is inmiddels 13:30 en ik heb best trek gekregen. Het is wel overduidelijk een hele mooie mall, voor een groot deel overdekt en een stukje open (wat minder prettig in de regen). Als ik in de foodcourt aankom, zitten Pas, Yvonne en Ronald net te eten, dus ik neem snel wat sushi en dat smaakt weer heerlijk. We zitten zelfs naast de Dairy Queen aan een tafeltje, maar dat nemen we wel voordat we weer op weg gaan. We spreken af uiterlijk 16uur hier weg te rijden.

Om 15uur precies moet ik weer een call in, die deze keer gelukkig slechts 20minuten duurt en dan is het wel weer even klaar voor vandaag. Yvonne shopt gewoon lekker door, en we slagen dan ook goed in de Abercrombie, Dillard’s en Victoria’s Secret. Weer veel leuke dingen, en allemaal niet voor onszelf. Dat past ongetwijfeld allemaal nog prima in de koffers erbij, volgens Yvonne ;-) ! Als we over het stukje buiten lopen, zien we dat inmiddels lichtjes een zonnetje door de wolken brengt, zou het dan …. Als we richting de uitgang lopen, nemen we nog een kleine Blizzard en een grote strawberry shake, de laatste deze trip ?!

Om 16:30 rijden we midden door Los Angeles, langs de Warner Bros Studios en Universal Studios, zelfs langs de Forest Lawn begraafplaats (ligt daar Michael Jackson niet ?) en rijden dan zo ineens Hollywood Boulevard op, terwijl we achter ons net in de wolken het HOLLYWOOD sign zien ! We rijden de parkeergarage van het Kodak Theater in, waar de Oscar’s gehouden worden en zien dat het Chinese Theater, en daar waar dus ook de handafdrukken zijn, helemaal afgesloten is vanwege het AFI event wat daar blijkbaar ’s avonds is. De rode loper ligt er, overal brede security. Dat zal vast een feestje worden.

Als we het KODAK theater uit willen lopen, zien we dat het stortregent buiten, niet normaal. Gelukkig is een groot deel van dit complex overdekt, zodat we naar de 3e verdieping kunnen waar je een soort ‘ballustrade’ hebt vanwaar je het HOLLYWOOD sign kunt zien en mooie foto’s maken. Maar helaas, door de zware regen ligt het gewoon helemaal in de mist. We gaan nog wel even naar de 4e verdieping, waar het uitzicht veel beter is (geen electriciteitsdraden ervoor), maar ook hier niet een beter zicht door de mist. Dat is wel erg jammer, maar niets aan te doen. Als we weer een rondje gedaan hebben, begint het ineens minder te regenen en zien we in de verte wel weer het HOLLYWOOD sign in de bergen liggen; snel dus weer terug naar de ballustrade voor een goede foto nu !

Daarna steken we de weg over naar het oude El Capitan theater, waar alle premières van bekende Disney films plaatsvinden en ook nu gewoon Disney films worden vertoond. Ook gaan we even het winkeltje binnen waar Yvonne graag wilde kijken. Echt heel uitgebreid is het niet, en ik wil inmiddels toch wel weer op pad, voordat het echt te donker wordt. We lopen dus nog een stukje over de Walk of Fame terug naar het KODAK theater en de parkeergarage, waarna we weer op pad gaan.

We rijden eerst een stuk over het bekende Sunset Blvd, met de palmbomen aan weerszijden en een favoriete weg voor vele filmopnames. Alleen is dit toch wel een ander gevoel, in de regen, dan waarop we gehoopt hadden. We slaan uiteindelijk weer af en rijden richting Rodeo Drive, wellicht de duurste winkelstraat ter wereld ? In ieder geval erg bekend en het is één aaneensluiting van luxe winkelketens en mooie auto’s, waaronder een Bugatti Veyron (EUR 1,8miljoen dacht ik ?). Niet de kleur die ik zou kiezen (ook niet echt de auto overigens die ik zou kiezen, al had ik het geld), maar toch wel de moeite waard. We besluiten maar niet uit te stappen (de vrouwen zouden ineens rare ideeën kunnen krijgen) en rijden vanuit Rodeo Drive een stukje Beverly Hills in waar de kastelen van huizen staan en vergapen ons aan de grootte en luxe van deze huizen (met mooie auto’s ervoor). Dan is het inmiddels al 18:15 en Santa Monica pier gaan we dus niet meer redden. Ook Calabassas stond nog op de planning, maar ook dat wordt te laat, dus we besluiten een hapje te gaan eten bij … de Outback ! Een mooie afsluiting voor onze vakantie. Ik bel onderweg alvast voor ‘call-ahead seating’ rond 18:45.

Iets voor 19uur komen we in de stortregen aan bij de Outback. Op basis van google maps keurig de files voorbij gereden door een afslag eerder te nemen dan TomTom ons had aangeraden. Vooral de andere kant op hebben we veel files gezien; we hebben zeker geluk gehad maar ook handig van de carpoolstrook gebruik kunnen maken. Op het moment dat we de Outback binnenlopen, word ik weer gebeld en moet ik weer 15min een call in. Inmiddels zie ik dat Yvonne, Pas en Ronald naar een tafeltje gebracht worden. Handig dat ik nog gebeld had, want normale wachttijd was ongeveer een uur … We beginnen met een Bloomin’ Onion, die ons allemaal prima smaakt (eerste keer voor Pas en Ronald). Daarna gaan Ronald en Pascalle voor de Outback Special, Yvonne voor de Victoria Filet (tournedos) en ik voor de NY Strip.

Helaas is mijn medium NY Strip bijna helemaal doorbakken, terwijl ik altijd graag medium wil. Kan gebeuren en ik geef het aan de serveerster door. Die wil gelijk een nieuwe laten brengen, maar ik heb de helft al op, en heb ook de helft van Yvonne gekregen, dus ik vind het wel prima zo. Even later komt de manager zijn excuses maken, geeft ook aan dat de NY Strip zijn favoriete steak is en dat hij het heel erg vindt dat hij niet perfect was. Hij haalt hem van de rekening af, net als 2 drankjes, en wil ons ook compenseren met een toetje; maar die slaan we vriendelijk af ;-) ! Wel weer topservice en zo voel je je wel serieus genomen. Overigens liggen de prijzen hier weer substantieel hoger dan de Outback bij de Premium Outlets South in Las Vegas. Daar hadden we de eerste avond allemaal de kleinste Outback Special voor $9.99 en hier is diezelfde $ 13.99.

Rond 20:15 stappen we weer de auto in, we zijn allemaal weer helemaal gesloopt … Rond 20:30 staan we voor de deur bij het Hilton Airport hotel, waar we de koffers lekker naar boven laten brengen, we de auto verplicht met valet weg moeten laten zetten omdat de auto te groot is voor self parking en bij het inchecken een upgrade krijgen naar mooie nieuwe kamers (rest van het hotel is wel beetje vergane glorie; maar voor de priceline prijs helemaal prima) en toegang tot de Executive Floor. We besluiten daar nog even snel een drankje te doen (let weer op de foto met flits van Pascalle), voordat we rond 21uur op onze kamer crashen. Ik moet dan nog een uurtje werken en zet de wekker om 01:00, omdat ik dan een conference call heb (9:00 ochtend in Nederland). Maar om 22uur ben ik ook gesloopt en stort direct in slaap …

Dag 5 – Tijd voor wat afleiding

We slapen beide weer prima, rond een uurtje of 6 zijn we echt wakker. Maar we willen lekker rustig aan doen deze morgen, dus ik duik achter de laptop. Na vervelend nieuws van het thuisfront, en daarna ook nog eens vol in het werk met reviews en diverse calls, heb ik het eigenlijk wel gehad. Ik wil niet op de kamer blijven, maar iets gaan doen. Om 9:30 rond ik toch nog even de weblog af en duik dan onder de douche en dan gaan we op pad. We checken even bij Pas en Ronald, die zitten net aan het ontbijt bij Earl of Sandwich in Planet Hollywood, maar die willen wel mee en komen er aan. Wij gaan eerst wel even naar het Monte Carlo om wat te gokken en dan zien we ze daar wel verschijnen. Yvonne is weer lekker bezig met roulette en ik verlies weer wat met blackjack; totaal dus weer $50 bij onze winst, we zitten al iets boven de $200 winst deze trip, valt niet tegen ;-) !

Om 10:45 zijn ook Ronald en Pas er en als we onze chips weer ingewisseld hebben, lopen we richting valet waar we onze auto weer laten voorrijden, zodat we iets na 11uur weer op pad zijn. Ik wilde gewoon even eruit, en op het lijstje stond nog de Galleria Mall at Sunset in Henderson, met name omdat daar nog een Abercrombie & Fitch zit, waar ik hoop op meer aanbiedingen dan in de A&F op of vlakbij de Strip. Als we daar rond 11:30 aankomen, gaan Pas en Ronald samen op pad, terwijl Yvonne en ik nog een ontbijtje nemen; gezond is het niet, met een Cinnamon Sugar pretzel bij Auntie Anne’s en een overheerlijke aardbeien shake van de Dairy Queen. Wel erg lekker ;-) !

De Mall lijkt redelijk nieuw, maar is niet overdreven groot. We lopen op ons gemak de hele mall door; ik ben onder de indruk van de mooie nieuwe golfsets in Dicks Sporting Goods, een gigantische sportwinkel, maar ik houd me nog in. Binnenkort komt er een hele nieuwe set in ieder geval ! Uiteindelijk slagen we erg goed in de A&F, waar inderdaad veel in de aanbieding is en de mannen weer wat nieuwe shirts met lange mouwen hebben, net als ikzelf ;-) ! Daarnaast slagen we nog goed voor onze kleine man in de Dilliard’s, en zelfs ook voor Chloë hebben we weer wat voor in de koffer. Met 2 volle tassen lopen we dus weer rustig terug naar de Foodcourt, waar Pas en Ronald ook al zitten en aan een lichte lunch zitten. Ik neem nog lekker een ijsje; geen Blizzard deze keer maar een heerlijke chocolate dipped cone ;-) !

Rond 14uur stappen we weer de auto in en rijden terug naar de Strip en geven de auto weer af bij valet in het Flamingo hotel, waar we deze vakantie nog niet geweest zijn. We gaan eerst naar de Box Office, waar we ‘gratis’ kaarten voor een nieuwe Magic Comedy Show kunnen krijgen van Nathan Burton (blijkbaar finalist of zo van America’s Got Talent). De ‘gratis’ kaarten zijn ‘natuurlijk’ al uitverkocht voor de middagshow, maar voor $ 10 kunnen we iets betere plekken krijgen. Nou, dat is nog steeds een prima prijs, dus dat doen we. We kijken daarna even snel bij de flamingo’s en het is pas 14:30 terwijl de zaal om 15:20 opengaat. We besluiten dus nog even te gokken; aangezien hier de minimum-inzetten $10 zijn, lopen we even naar het naastgelegen Bill’s Gamblin’ Hall, waar ik nog even blackjack (minimum inzet $5) en Yvonne weer aan de roulettetafel plaatsneemt (minimum inzet $3). En weer doet Yvonne het erg goed, en mag ik weer inleveren … Weer $50 bij onze ‘winst’ deze vakantie !

Om 15:15 staan we in de, vooralsnog, korte rij om naar binnen te kunnen bij de show. Je plekken worden pas toegewezen bij het binnengaan, dus we willen op tijd zijn. We krijgen prima plekken, al zijn de meeste plaatsen wel prima om de show te kunnen zien. De zaal zit uiteindelijk voor ongeveer 75% vol schat ik in. We bestellen wat te drinken en hebben een soort ‘voorprogramma’ op een paar grote schermen in de zaal, zodat de tijd snel gaat. Precies om 16uur begint de show en hij is echt heel erg leuk ! We hebben genoten, ook van de 3 blonde, knappe, slanke showgirls (in bijbehorende sexy outfit) die de hele tijd meedoen in de show en als assistentes meehelpen bij trucs. Het is geen superprofessionele show zoals David Copperfield, maar het geld meer dan waard ! Het is een combinatie van grappen en komische acts, en meerdere ‘goochel’ trucs. Aanrader wat ons betreft, als je niet teveel geld wilt uitgeven.

Om 17:15 is de show afgelopen, en we hebben een reservering bij het Braziliaanse steakhouse Texas de Brazil staan om 17:15. We zien wel of we nog een tafeltje krijgen, anders kunnen we altijd de Outback doen, die bijna aan de overkant zit. We pikken onze auto weer op bij valet, wat lekker snel gaat, en rijden over de Strip weer naar de Townsquare Mall en dat rijdt verder prima door. Om 17:40 staan we dus voor de deur geparkeerd. De reserveringen worden 15min aangehouden, dus we waren al uit het systeem gehaald, maar ze kan de reservering nog zien staan en kunnen binnen 5minuten al aan tafel; perfect geregeld dus. Ronald en Pas krijgen de methodiek uitgelegd; wij zijn al vaker in dit soort restaurants geweest. Je betaalt een vast bedrag ($49 in dit geval) en kan dan onbeperkt steak eten die op grote spiezen rondgebracht worden door het restaurant. Je hebt een kaartje met rood en groen op je tafel; leg je die op groen, dan komt iedereen langs met de spiezen, als je even pauze wilt, leeg je hem op rood. Daarnaast is er een overheerlijke salade-bar, waar we eerst beginnen ;-) !

Het eten is weer heerlijk, de steaks zijn echt van topkwaliteit en ook de service hier is top. Het is superdruk in de zaak, bij de ingang kom je er haast niet door, zo druk is het. Ik moet nog even een call in voor mijn werk tussendoor, maar dan kunnen de steaks wat zakken. Ook Pas en Ronald hebben heerlijk gegeten en natuurlijk eet je al snel veel te veel hier … Rond 19:30 ronden we af en gaan we terug naar het hotel, waar we rond 20uur weer geparkeerd zijn. Pas en Ronald gaan terug naar de hotelkamer, Ronald is nog steeds niet helemaal lekker en zij willen alle spullen inpakken en op tijd naar bed ! Wij brengen onze tassen met aankopen even naar de hotelkamer, en gaan dan nog even gokken. Ik hoop op Yvonne haar ‘winning mood’ en we gaan naar het Monte Carlo voor roulette. Maar helaas, binnen 10minuten zijn we de $50 alweer kwijt en besluiten we maar te stoppen. We zitten ergens tussen de $ 150 en $ 200 winst over de afgelopen dagen, en dat is niet gek vinden wij ;-) !

We lopen weer lekker rustig saampjes terug naar onze hotelkamer; we hebben weer heerlijk genoten hier, zowel met Pas en Ronald als ook even die momentjes samen. Iets na 21uur zijn we weer op de kamer terug, ik duik nog even achter de laptop en om 22uur stort ik weer heerlijk in ons bed, waar Yvonne al lekker ligt te slapen, en snel ben ik ook in dromenland. Morgen om 8uur gaan we op pad naar Los Angeles, een rit van ongeveer 4,5uur als we kunnen doorrijden. Helaas is de weersverwachting vrij slecht; het is alleen maar zonnig geweest, maar het gaat 1 dag alleen maar regenen, en dat is dus morgen. Jammer om het echte LA sfeertje te krijgen, maar het is niet anders en we gaan gewoon lekker alle bezienswaardigheden langs.